انسان وزن بدن خود را احساس نمی کند،
 اما وقتی اجسام خارجی را به حرکت در می آورد، وزن آنها را احساس می کند.
 همین طور متوجه کمبودها و عیوب خود نمی شود،
 بلکه کمبود و عیب دیگران را می بیند.
 اما حسن این امر عبارت از این است
که دیگران برای هر کس چون آینه ای هستند که در آن همه نوع عیب،کمبود،بی ادبی و خصوصیت نفرت آور خود را به آشکار می بیند.